1e uur Paul Oscher

20:03:09     03:36    You Don’t Have  To Go – Muddy Waters
20:06:44     03:31    So Lonesome – Paul Oscher
20:10:14     04:06    Georgia – Paul Oscher
20:14:20     03:25    Knockin’ On The Devil’s Door – Paul Oscher
20:17:45     04:39    Stormy Monday Blues – Muddy Waters
20:22:23     04:07    Sugar Mama – Paul Oscher
20:26:24     04:13    Alone With The Blues – Paul Oscher
20:30:36     06:02    Straw And A Pipe  – Paul Oscher
20:36:37     04:37    Blow Wind Blow – Muddy Waters
20:41:14     05:35    Blues Before Sunrise – Paul Oscher
20:46:48     03:49    C. C. Woman – Muddy Waters
20:50:37     03:54    Blues In The Alley – Paul Oscher
20:54:30     02:21    32-20 Blues – Paul Oscher
20:56:50     04:47    Nine Below Zero – Muddy Waters

Jimmie Vaughan

2e uur

21:02:35     03:05    Just A Little Bit – Jimmie Vaughan
21:05:40     03:48    Yellow Bee Blues – Jo Ann Kelly
21:09:27     05:13    Five Long Years – Eric Clapton
21:14:40     07:30    Everybody Wants To Go To Heaven – Sterling Koch
21:22:09     06:15    Worry Worry – Buddy Guy
21:28:16     03:11    Still Worried About My Woman – Chicken Shack
21:31:18     02:52    Sometimes I Cry – Johnny Young
21:34:09     02:40    99 – Sonny Boy Williamson II
21:36:45     02:54    Bobo Stomp  – Leroy Carr & Scrapper Blackwell
21:39:38     04:31    Take Time Out To Hear Me Some Blues – Little Milton
21:44:08     03:59    Home In Your Heart  – The Derek Trucks Band feat. Solomon Burke
21:48:07     03:57    Comin’ Around The Mount – Hound Dog Taylor
21:52:04     03:00    Where Did I Go Wrong – Albert Cummings
21:55:03     05:41    Chains And Things – B.B. King

*************************************

“You upset me baby,

And I don’t need nobody else.

I know I’m playing a losing hand,

But I just can’t help myself.”

( Losing Hand – Little Milton Campbell)

——————————–

In november 1967 strijkt de entourage van The Muddy Waters Blues Band neer in New York voor een aantal optredens  in The Electric Circus en omdat George “Mojo” Buford in Chicago achterblijft zit de band zonder harmonicaspeler. Tijdens één van de optredens wordt Muddy benaderd door een 17 jarige slungel die vraagt of hij een potje harmonica mag blazen. Dat het kereltje blank is vindt Muddy niet zo’n probleem want al eerder hebben blanke jochies als Michael Bloomfield en Paul Butterfield aan zijn kop gezeurd om een deuntje mee te spelen. Er wordt afgesproken dat hij twee nummers mag meespelen en er wordt meewarig gereageerd door de bandleden. Try and blow that harp, boy! Maar na Baby Please Don’t Go en Blow Wind Blow is Paul Oscher, 17 lentes jong, wel de allereerste blanke bandlid van Muddy’s Blues Band.

“Paul Oscher plays the soul I feel.” - Muddy Waters

Wie is deze geluksvogel, deze Paul Oscher? De in 1950 geboren New Yorker leert op jonge leeftijd de beginselen van de harmonica en komt al snel in contact met The Big Apple’s opbloeiende blues scene. Op zijn vijftiende speelt hij in de band van Little Jimmy Mae en twee jaar later besluit hij van zijn hobby zijn beroep te maken. When Muddy comes to town grijpt Paul een unieke kans, een kans uit duizenden, en stapt onverdroten op zijn held af. Enige maanden later is Paul Oscher en route met Muddy Waters, pianist Otis Spann, drummer S.P. Leary, bassist Sonny Wimberley en gitaristen Luther “Snake Boy” Johnson en Pee Wee Madison. Ook woont hij enige tijd bij Muddy Waters in Chicago waar hij piano leert spelen van Otis Spann. Zijn verblijf in de band zal precies vier jaar duren, hij reist de wereld af en maakt prachtige opnamen met zijn leermeester.

“I was riding in a Volkswagen van travelling on a winding highway somewhere near Tupelo, Mississippi with Otis Spann, S.P. Leary, Sammy Lawhorn and Bo the driver. Luther “Snake Boy” Johnson was driving the lead car, a station wagon, with Little Sonny Wimberly riding shotgun. Muddy Waters was relaxing in the rear seat. Everyone in the band carried a gun.”

Maar na de vier jaren on the road met Muddy wordt het tijd voor iets nieuws; hij verlaat de band en keert terug naar Brooklyn waar hij optreedt als Brooklyn Slim en enige tijd harmonica speelt voor Johnny Copeland. In 1976 reist hij af naar Europa met de band van Louisiana Red.

Mickey Baker, Paul Oscher, Champion Jack Dupree & Louisiana Red

In de jaren 80 komt de bezinning. Een hectisch bestaan in de ruige wereld van de blues heeft z’n sporen achtergelaten en Paul beseft dat het anders moet; hij besluit om de harde en vaak meedogenloze business de rug toe te keren en een 9 to 5 job te nemen. Gelukkig voor ons kruipt het bloed waar het niet gaan kan en in de vroege jaren 90 besluit Paul om de muziek weer een kans te geven. Met Dave Peverett van de Engelse formatie Foghat achter de knoppen wordt een album opgenomen met de toepasselijke titel Knockin’ On The Devils Door. Prompt levert het album hem een nominatie voor een W.C. Handy Award. Paul toert in 1999 met Carey Bell en Jerry Portnoy als The Super Harps of Muddy Waters en zijn prijs krijgt hij in 2000 in de categorie Blues Artist Of The Year. Paul is te gast bij sessies van The Mannish Boys en van Mark Hummel en ook is hij te horen op de cd About Them Shoes van de onlangs overleden Hubert Sumlin met bijdragen van Eric Clapton en Keith Richards. Paul’s eigen Down In The Delta (2006) is goed voor twee awards t.w. Acoustic Album Of The Year en Acoustic Artist Of The Year. En de prijzen blijven komen want zijn nieuwste album Bet On The Blues (2011) is in drie categorieën genomineerd. De laatste jaren is Paul bezig met het schrijven van zijn memoires.

Moraal van het verhaal? Als je een kans uit duizenden krijgt moet je het pakken. Welnu, blues fans, pak je kans want living legend Paul Oscher is op zaterdag 18 februari te zien in The Shack in Oude Meer op een steenworp afstand van Amstelveen. Een unieke gelegenheid om een man te ontmoeten die in kringen heeft verkeerd waar wij gewone stervelingen alleen van kunnen dromen. Echt een kans uit duizenden!

Is Paul Oscher zo klein of …?

————————————————————————————————————-

Zaterdag 18 februari in The Shack Paul Oscher, award-winning blues singer, songwriter, recording artist, and multi-instrumentalist, (harmonica, guitar, piano, melodica, and bass harp)

Paul Oscher was the first white musician in the world to become a full-time member of a black blues band, ….in Muddy Waters’ band.

Paul Oscher is the real deal—he learned his blues from the Masters. He plays only the real, down-in-the-alley, gutbucket blues. He is not a retro player; he just plays the blues the way he learned them… lowdown and lonesome……

Paul Oscher’s a monster: harp, piano, and guitar, he plays slide like Muddy.
“…a deep satisfying blues experience.”

Deze avond wordt georganiseerd door Harmonica Meetup Group Amsterdam i.s.m. The Shack.

Open: 20.00  Showtime: 21.00  Entree: €10,00
The Shack, Schipholdijk 253b  1438 AC  Oude Meer.
(onder de rook van Amsterdam)

————————————————————————-

Blues Fundamentals is te beluisteren op vrijdag 20 januari van 20.00 tot 22.00 en op vrijdag 27 januari van 0.00 tot 02.00.

Samenstelling  John Snelton

Vragen, verzoeken en opmerkingen graag naar  sarmajo@msn.com